عاشق تر از گلها

 

 

منو يه حرفه با چشات يه بار منو نگاه كنه

 

منو يه حرفه با صدات يه بار منو صدا كنه

 

يه حرف دارم با حرمت منم مي خوام ببينمت

 

بگو با دست كَرَمت  براتمو امضا كنه

 

چقدر بگم توي قنوت ربنا رزقاً كربلا

 

پس كي مي خواد خدا منو راهيه كربلا كنه

 

دو قطره اشك رو دست دارم اونم مي دم فرشته ها

 

به زخم جسمت  بزارن شايد اونو دوا كنه

 

قسم به اون غلام سيات ، مي خوام كه رو سفيد بشم

 

چه خوبه ارباب هميشه نوكرشو دعا كنه

 

يه حرف دارم با ساقيِ اردوي عشق كربلا

 

كه بين نوكراي خود بياد منم سوا كنه

 

يه حرف دارم با زائرت يه ذره خاك برام بيار

 

تا بكشم به سينه ام  قلبمو با صفا كنه

 

يه حرف دارم با گنبدت كه روي شش گوشه ي توست

 

كه اين مس وجودمو  دعا كنه ، طلا كنه

 

يه حرف دارم با كفتري كه روي شهر كربلاست

 

كه به نيابت از دلم طواف كربلا كنه !

 

 

چه خوبه ارباب هميشه نوكرشو دعا كنه... (مونا ۱۳۸۶) 

 

نوشته شده توسط مونا در یکشنبه سی ام دی 1386 ساعت 1:26 موضوع | لینک ثابت